O mnie

Biografia

Mgr Barbara Jakel urodziła sie w Polsce, gdzie studiowała germanistykę i pedagogikę. Przeniosła sie do Austrii , gdzie na uniwersytecie wiedeńskim,w ramach nostryfikacji drugiego kierunku studiów, zajeła sie też psychologią. Wkrótce nastąpiły szkolenia w ramach różnych szkół psychotherapeutycznych : psychoterapii ciała, psychoterapii psychodynamicznej, arteterapii, gestaltu integratywnego oraz psychotraumatologii w Austrii i krajach niemieckojęzycznych.

Punktem zainteresowania stały się obserwacje stanów dysocjacyjnych w pracy klinicznej z psychozami (katatonia)oraz stanów świadomosci pojawiających sie w głębokiej medytacji (wlasne doświadczenia) jak i spontanicznie występujących w regresji terapeutycznej, lub indukowanych (Janow, Reich, Grof). Jakel zauważyła wspólny mianownik łączący te różne doświadczenia, których charakterystyką były stany świadomości prenatalnej- przeżywania natury dysocjacyjnej o funkcji zarówno progresywnej jak i defensywnej.

Pierwsze publikacje w zakresie terapii ciała opisujące te obserwacje ukazały sie w roku 1995 i 1996 w Wiedniu (« Pulsationen »), następnie, od roku 2000, cały cykl artykułów w dwujęzycznym czasopiśmie Davida Boadelli « Energy&Charactere ».

W 1998 roku odbył się pierwszy międzynarodowy wykład na Światowym Kongresie Psychotherapii w Wiedniu na temat spirytulnych aspektów w psychoterapii. Udział w następnych kongresach przyniósł rozszerzenie tematyki wczesnego przeżywania o aspekty pre- i perynatalne z punktu widzenia różnych metod terapeutycznych, jak arteterapia, terapia ciała, gestalt czy psychoanaliza.

W roku 2001 ukazał sie kluczowy artykuł pt. « Bipolar Self » w International Journal of Psychotherapy, opisujący po raz pierwszy sposób pracy klinicznej oparty na zebranych doświadczeniach oraz zarys konceptu teoretycznego.

W roku 2002 odbył się wykład oraz seminarium na temat wczesnej więzi na międzynarodowej konferencji w Holandii, Nijmegen pt. «  Embriologia, terapia i społeczeństwo » z udziałem wielu specjalistów z psychologii oraz medycyny pre- i perynatalnej. W tym samym roku wykład na międzynarodowym Kongresie Psychologii i Medycyny Pre- Preynatalnej (ISPPM) dał początek aktywnej współpracy z ISSPM.

Publikacje w czasopismie fachowym ISPPM- “Wyniki badań “ w Heidelbergu /wyd. Mattes oraz w “Psychologia świadomosci » (Psychologie des Bewusstseins) na uniwersytecie w Bremie, jak też na tematy arteterapeutyczne (uniwersytet w Salzburgu).

Współpraca z instytutem psychoterapii dziecięcej (psychologia prenatalna) w Wiedniu oraz Lwowie od 2007 roku . Od roku 2004 mają miejsce wykłady oraz seminaria na temat własnego konceptu “bipolarnego Self”. Koncept ten jest teoretyczną bazą własnej metody pracy zwanej PPP: Psychoterapia Więzi Pre- i Perynatalnej. Program dalszego kształcenia wg metody PPP rozpowszechniany jest aktualnie w Wiedniu (SFU- Uniwersytet Z. Freuda) oraz jako dwuletni projekt dla psychoterapeutów we Lwowie.

Wykłady i seminaria międzynarodowe we Włoszech (uniwersytet w Parmie 2008- konferencja z udziałem D. Sterna oraz A. Piontelli, G.Rizolatti- specjalisty od “neuronów zwierciadlanych”) pt. “Prenatalne doświadczenia w neurologii, medycynie, psychologii oraz edukacji) oraz na Kongresie Mikropsychoanalizy na Sycylii.

Metody pracy opisuje program PPP (broszura).
Celem tej pracy jest wizja włączenia okresu życia prenatalnego i ogólnoporodowego do psychoterapii, niezależnie od metody i szkoły oraz udostępnienie wiedzy o tym okresie rozwoju człowieka.